Oorlog

Het is dus geen 3-0 geworden, integendeel, de Algerijnen hebben de match verloren. Nu woensdag volgt er een beslissend duel. Omdat er in Egypte bitter weinig Algerijnse supporters in het stadium werden toegelaten, vliegt nu een hele afvaardiging naar Soudan. Er werden tien vluchten ingelegd en de president sponsort de tickets. Vandaag is de combiprijs (vliegtuigticket en toegang stadium) gezakt naar 100 €. Dat is nog veel geld, maar de supporters hebben het er voorover. Niet zozeer om te supporteren, eerder om oorlog te voeren. Wie kaatst mag de bal terug verwachten. Het klinkt veel ludieker dan dat het hier wordt gezegd. De spanning in de stad loopt op. Wat eerst nog ludiek was (zingen, dansen, slogans schreeuwen, Heineken-bier drinken omdat het de kleuren van de algerijnse vlag heeft), wordt steeds grimmiger.
Er zijn dan ook doden gevallen! Of het echt zo is, weet niemand. Een Arabische krant meldt één dode. De Franstalige kranten variëren van geen enkele (door de minister zo meegedeeld) tot een tiental doden na rellen op zaterdag. Volgens de mensen met wie ik gesproken heb (dames op de kookles), hebben ze een minderheid Algerijnse supporters samen met Egyptenaren opgesloten in een vak zonder toezicht. Toen zijn er doden gevallen. Het was allemaal gepland. De goegemeente die ik gesproken heb is dus ook voor een vergelding.
Egyptische tapijtverkopers en gsm-operatoren hebben hun winkels gesloten, dat spreekt voor zich. De politie houdt de zaak in het oog. We horen nu de avond valt langs alle kanten een concert van toeterende auto's en een schreeuwende menigte.
Voor kantoren van Air Algerie verdrukken de mensen elkaar om een ticket te bemachtigen. Straten zijn geblokkeerd. Er is iets op handen.
Het benauwt me dat een reden tot feesten (eindelijk een reden tot feesten, er gebeurt zo weinig goeds in Algerije, de mensen zijn blij, madame, ge moet dat begrijpen) zo vlug omslaat in een 'licence to kill'. De meerderheid van de mensen lijkt zich te laten ophitsen. Brr.