De laatste avond maakt onze Toearegkok een echte nomadenmaaltijd klaar. Hij stookt een vuurtje, maakt deeg (dat vnl. uit griesmeel bestaat). Vervolgens verplaatst hij het vuurtje en hij begraaft het brood dat hij gemaakt heeft onder de warme grond. Op de warme grond worden wat warme assen gelegd en met een tak van een struik maakt hij hier opnieuw een vuurtje van. Zo ligt het brood dus echt onder het vuur. Na een kwartiertje wordt het brood gedraaid. Het brood in stukjes gebroken met saus opgediend, smakelijk. Ik vond het smullen, Erwin hield er minder van.
Op terugweg naar Tamanrasset stopt de gids bij elk toearegdorpje op zoek naar sigaretten in ruil voor onze EHBO-voorraad. We hebben nooit zo'n grote voorraad, dus we hebben enkel wat dafalgan doorgegeven.
Hieronder een grote blok, je kan er met een beetje fantasie om het even wat in zien. Erwin heeft op zijn sandalen de linkertop beklommen. De rest ging niet zonder klimschoentjes.
Terug in Tamanrasset missen we onze kok. Het eten is niet zo goed als we gehoopt hadden. De frieten koud en niet doorbakken, de limonade mierzoet. Toevallig botsen we op een bruiloft. De mannen dansen in een kring met neppistolen in de hand. De vrouwen kijken mooi gekleed toe op hun slippers. Het bruidspaar hebben we niet gezien. Als we onze rug naar het schouwspel draaien horen we een knal en zien we een rookwolk. We dachten even aan een 'schietingk', maar dat is de dag voor de bruiloft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten