Andere wereld

We zijn weer een weekendje naar 'huis' geweest voor het geweldig geslaagde feest ter gelegenheid van de verjaardag van mijn schoonvader. Het werd een feest met alles erop en eraan, veel toeters en bellen, veel (lekker!) eten en enkele gastoptredens van onze welbekende BV's. Het was fijn voor een weekendje thuis te zijn, maar ook behoorlijk vermoeiend. Toen we terug naar onze 'residentie' reden, kwamen we echt in een andere wereld. Een wereld vol rust voor mij, maar dat niet alleen. Alles is anders, de vrouwen zijn gesluierd, de mannen hangen rond op straat, de zon schijnt (dat is eerder toeval, want in deze maand regent het ook veel), de akkers zijn droog, alles is een beetje onderkomen, er staat weer water in de tunnel, de gaten in de weg zijn er nog, de appartementblokken zijn echt betonnen blokken die altijd in het veelvoud voorkomen.Dit is waar wij een tijdje mogen wonen:

Achter deze poort zitten wachters die de poort al open doen als ze ons zien aankomen, dus meestal zien we een openschuivende poort.

Erwin op verkennend bezoek in november vorig jaar. Er is in tussentijd niets aan de ingang van ons gebouw veranderd. In de tuin staat er ook een schuurtje met daarin de gym of de salle de cours. Deze foto is op een blauwe maandag getrokken, want de loopband werkt meer niet dan wel. Erwin loopt nu gewoon buiten een toerke.

Er zijn hier geen parkeermeters, maar wel parkeerwachters. Dat zijn meestal jongens van een jaar of twintig, maar vandaag sprak ik een man die al twintig jaar over dezelfde straat waakt. Een straat die ook goed opbrengt, helemaal in het hart van de stad, naast het theater en aan de Cours de Révolution.De jongens hangen rond in de straat en doen teken als je vertrekt dat ze op je auto zullen passen. Als je terugkomt, word je verondersteld te betalen. Ook hier in Chaiba (Sidi-Amar) proberen kinderen hun zakgeld zo bijeen te sprokkelen, maar hier zijn de meeste mensen te voet of ze parkeren zich aan de fruitkraam waar ze willen zijn, dus brengt dat niet zo echt op.