AFAD

Vanmorgen zijn we langs geweest bij de vrouwen organisatie AFAD (Association Femmes Algériennes pour le Developpement). Dit is een grote organisatie die zich met alles wat met vrouwenrechten te maken heeft bezighoudt. De vrouwen met wie we spraken waren sterke vrouwen, die erg gedreven deze organisatie leiden. In het kort waar AFAD zich mee bezighoudt:

• ze hebben een soort 'vluchthuis' voor vrouwen, waar vrouwen met buitenechtelijke kinderen hun toevlucht zoeken. De organisatie contacteert de familie van de betrokkene en de biologische vader en probeert tot een vergelijk te komen zodat de vrouw het kind niet moet afstaan. Tot nog toe (ze doen dit zo'n drietal jaar) hebben ze drie geslaagde zaken, ze noemen het geen succes, maar vrouwen zijn hier erg bang, dus het is wel begrijplijk denk ik.
• aan dat vluchthuis verbonden hebben ze een aantal nevenactiviteiten opgestart. Vooral ook om de aandacht af te leiden van die alleenstaande vrouwen, want dat is een taboe in Algerij. De nevenactiviteiten bestaan in cursussen voor vrouwen om hun minder afhankelijk te maken, om hun zeg maar te emanciperen, zodat ze minder afhankelijk zijn van de man.
• daarnaast houden ze zich bezig met mensenrechten in het algemeen.
• ook hebben ze een aantal tehuizen voor vluchtelingen en komen ze op voor de rechten van de vluchtelingen. Ze organiseren daar een enquête rond.

De organisatie bestaat al 25 jaar, maar door de revolutie hebben ze een aantal medewerkers verloren. Op dit moment vormen ze een fenomeen wat zich eerder aan de rand van de maatschappij bevindt, ze worden getolereerd, maar omdat ze zich niet streng moslim tonen, ook niet meer dan dat.

Ik was verheugd om te zien hoe ze mijn komst hadden voorbereid. Ze hadden wat nagedacht en al een aantal organisaties gecontacteerd. Volgens hun is er in Annaba een grote nood aan logopedisten en zijn er tot op heden geen. Ik ga dus een beetje als logopedist werken. Op maandagvoormiddag ga ik naar een tehuis voor mentaal gehandicapten. Ze gaan een aantal cliënten selecteren die Frans verstaan. Op dinsdagnamiddag (hun vrije schoolnamiddag) ga ik naar het huis dat zij hebben met die alleenstaande moeders om daar een paar kindjes die een taalachterstand hebben te begeleiden. Dan is er nog een rusthuis waar ik vrijdag na de mis langs ga om te kijken of ik daar iets kan doen. Misschien iets rond voeding ofzo. Fijn! Ik word de eerste logopediste van Annaba. Al is het dan maar voor een beperkte tijd. Het zal een hele ervaring zijn!

groetjes,

Leona