Aït

Vrijdag, mijn laatste dag, was het Aït el Fidr, ginder gewoon Aït genoemd (uitgesproken: hajiet). Hoe groter en gekrulder de hoorns, hoe duurder het schaap.

Eerst was er het zingend bidden van alledag (tegen half 6), dan gingen de mensen hun schapen halen en werd er met de schapen gebeden en de schapen geslacht. Dit slachten verliep erg beheerst en rustig. Je voelde er de gemeenschapgeest. Toen ik naar de luchthaven reed hingen aan elke paal of bushokje wel een gevild schaap.

afscheid

Het laatste avondmaal in 'Solb' was heel erg gezellig. Een buurvrouw (Française) maakte everzwijn klaar. Ik had koekjes gebakken. De Syrische koekjes (in het midden van het bord) vielen het meest in de smaak, maar zijn het meeste werk.

Wat heb ik geleerd:

• Algerije is een mooi land met prachtige landschappen en een fijn klimaat aan de zee.
• Er zijn veel mooie dingen, maar weinig tot niets is echt afgewerkt, jammer.
• Er is veel goodwill in de menselijke relaties. Mensen zijn erg warm, een beetje zoals het weer. Ik heb enkel vriendelijke Algerijnen ontmoet.
• Er heerst een 'groepgeest' die je ziet bij het offerfeest, de voetbal.
• Algerijnen kunnen veel lawaai maken (bidden, dansen, zingen).
• Naar het systeem, de staat is er een grote gelatenheid.
• Alles in dit land wordt verklaard als de wil van God: Inshall ah (als God het wil, of zoals wij vroeger zeiden: als het God belieft). Ook gezondheid en ziekte wordt door velen als de wil van God ervaren.
• T-shirts met lange mouwen hebben hun nut. Vroeger vroeg ik me altijd af waarom mensen in 's hemelsnaam lange mouwen zouden dragen als het warm is. Nu weet ik het, als bescherming. In de zomer tegen de zon, in het voor- en najaar tegen blikken van mannen die op straat rondhangen.
• Er zijn veel mannen die met me zouden willen trouwen. Als ik daar over straat liep was de eerste vraag uit welk land ik kwam, de tweede vraag of ik van Algerije hield en de derde vraag of ik getrouwd was. Er waren heel wat mannen die graag naar Europa wilden.
• Als westerse vrouw kijk je mannen beter niet aan op straat, dan geef je ze de toestemming tegen je te beginnen praten (en je dus ten huwelijk te vragen).
• Vrouwen komen er vooral overdag buiten. Boodschappen doe ik dus overdag en niet na zonsondergang.

Voor mezelf heb ik ook een aantal dingen duidelijk gekregen, zoals: Ik vind logopedie nog steeds een heel fijn beroep. Ik ben dankbaar dat ik zoveel kansen heb gekregen in mijn leven en ook nu weer de kans heb gekregen om een nieuw land te ontdekken.

De oude stad: Hyponne

Niet "papier hier"zoals in de Efteling, maar een fontein van één van de overheersers.

De oude stad, een badhuis met 2 warme baden en 1 koud bad, een terras met uitzicht op het parkje en aan de andere kant de zee. Ik kan me minder aangename plekken voorstellen.

De mooiste mozaïek ligt binnen en daar mochten we geen foto's trekken, maar dit is toch ook al netjes. Binnen twee grote complete wandtapijten van mozaïek.

Het Forum Romanum. Groot, immens, kan niet op één foto.

Cap Rosa

Koeien op het strand, een mooi najaarszonnetje, wat wandelen, wat eten (10 Dinar: 0,1 Euro voor een stuk pizza), de oude haven van El Kalle bezoeken, een weg met mooie uitzichten over de rotsen en de zee, het is echt vakantie.

Verder zien we nu veel mensen op straat met schapen heen- en weer rijden. Of schapen versjacheren, zaterdag is het schapenfeest.

Na de match (van afgelopen woensdag) dachten een heel aantal Algerijnen dat ze een vrije dag hadden. De president had namelijk op TV gezegd dat de winkeliers op de weg naar de luchthaven in Algiers best zouden sluiten om het verkeer van de supporters die terugkeerden uit Soedan zo vlot mogelijk te laten verlopen.

Tentoonstelling

Onze juf van de kookles en de resultaten van wat we in de kookles gemaakt hadden. Al mijn 'klasgenootjes' waren enthousiast om mij te zien en leidden mij de tentoonstelling rond.

Die tentoonstelling was vorige week, maar met heel dat gedoe rond de voetbal, heb ik het nog niet wereldkundig gemaakt. Ondertussen heeft Algerije trouwens gewonnen en hebben wij dus slecht geslapen omdat er heel de nacht gefeest werd. Feesten is hier behoorlijk letterlijk te nemen: roepen, dansen, zingen, juichen, klappen, op lijnbussen dansen, drinken, met vlaggen zwaaien. Het verkeer in de stad lag al enkele dagen volledig lam. Gisteren was er geen kookles, omwille van de verkeersproblemen. De fabriek van Erwin stuurde al zijn mensen om half vijf naar huis. Wij werden verzocht niet naar buiten te gaan. Gelukkig hebben ze gewonnen, anders zat ik hier nog een tijdje vast!

Het resultaat van een concurrerende klas mag ook gezien worden. De juf mag geen foto trekken, ik wel, want ik ben toerist (eerst zagen ze me als journalist aan).

Deze dame wou persé op de foto en in België bekend worden. Dan kreeg ze een wereldwijd netwerk van klanten en was ze zo binnen. Ze verkoopt soorten bloem. De linkse (aan haar hand) is het meest typisch voor hier.

Galletten

Ze hebben me hier geleerd hoe ik galletten of cuesera moet maken. Heel simpel, maar je moet er toch de techniek voor in je vingers hebben. De gallet ik uitgerold heb, was wat hoekig. Alle begin is moeilijk hé. Wel lekker als brood ergens bij. Een soort van toast.

Het resultaat mag toch gezien en geproefd worden. De volgende lading moet ik helemaal zelfstandig maken.