Vrijdag, mijn laatste dag, was het Aït el Fidr, ginder gewoon Aït genoemd (uitgesproken: hajiet). Hoe groter en gekrulder de hoorns, hoe duurder het schaap.
Eerst was er het zingend bidden van alledag (tegen half 6), dan gingen de mensen hun schapen halen en werd er met de schapen gebeden en de schapen geslacht. Dit slachten verliep erg beheerst en rustig. Je voelde er de gemeenschapgeest. Toen ik naar de luchthaven reed hingen aan elke paal of bushokje wel een gevild schaap.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten